Maar die lijst is enigszins verraderlijk. Het gaat immers om een ‘perception’ index, de lijst is gebaseerd op wat mensen voelen en denken. Ofwel: als je je baas een eikel vindt en denkt dat hij geld wegmoffelt, dan vertel je dat de enquêteurs en die zetten dan een streepje extra. Of je baas echt corrupt is, is daarmee natuurlijk niet bewezen.
Natuurlijk zit er in elk verhaal, opgeblazen of niet, wat waarheid. En ik ken ze ook hoor. De verhalen over chauffeurs van politici die ineens wel een nieuwe woning krijgen. Of de chirurgen die rijke stinkerds voor laten gaan. Maar of het nu 7 op de 10 Bulgaren zijn die zich daaraan schuldig maken....

Dom en rokend
Ik heb in ieder geval een ander beeld van Bulgaren. Ik ken vooral veel hoger opgeleide jonge mensen, die in eigen land verwoed vechten tegen de bureaucratie en de verhuftering van een op rauw kapitalisme gegroeide samenleving. Eenmaal in Nederland beland, omdat er thuis geen werk is, vegen ze konten af van oude dames voor tien euro per uur.
En lopen ze te hoop tegen onze vooroordelen. Gestudeerd voor 1989? Dan heb je alleen wat van Marx gelezen. Een rijbewijs gehaald in Roemenië? Is vast gekocht. Ben je een Oost-Europese man. Dan drink je. Altijd. Ben je een vrouw. Dan ben je dom en geil. En je rookt.
Ik heb afgelopen zomer de berichtgeving in de westerse pers een beetje bijgehouden, maar die bevestigden nogal eens het kwalijke imago van de nieuwe migranten en hun vaderland. Corruptie, maffiapraktijken en racisme waren de meest voorkomende woorden als het ging om hun vaderland. ‘Verslaafd, zwart werkend en crimineel’ de adjectieven voor hun gedrag in Nederland. De twee opmerkelijkste verhalen vond ik dat van een Bulgaarse matroos die door de Belgische politie werd aangehouden toen hij op een geleende fiets over de vluchtstrook naar Antwerpen fietste. En het verhaal van vijf Polen die zichzelf hadden opgeblazen tijdens het illegaal stoken van wodka in de Britse stad Boston, district Lincolnshire.
Fans van de regio geven vaak af op de media als het gaat om stereotypen en vooroordelen. Die zouden Oost-Europeanen te eenzijdig belichten. Dat vind ik te gemakkelijk. Een verhaal over geëxplodeerde Polen, een Bulgaarse fietser op de snelweg. Natuurlijk pik je dat op als journalist. Het zou vreemd zijn als je dat niet deed. Het is immers echt gebeurd.
Wel laten journalisten steken vallen.

Lees meer in Donau nr. 2-2011. Te bestellen via info@donaustroom.eu
(...)

Het volledige artikel is te lezen in Donau 2011/02.